Nabeschouwing | In extremis grijpt Roda laatste strohalm

Menigeen dacht dat een overwinning van Roda JC zondagmiddag zou volstaan om Eredivisie-seizoen nummer 44 veilig te stellen. Uiteindelijk bleek de 1-0 zege op Willem II niet meer dan het grijpen van de laatste strohalm.

Onder hoogspanning leefde de ploeg van Yannis Anastasiou toe naar het cruciale treffen met de Tilburgers in de laatste thuiswedstrijd van het seizoen. In een roerige week, waarin bekend werd dat aandeelhouder in spé Aleksei Korotaev al drie maanden aan het brommen is in de Dubaise gevangenis, bereidde de Griek zijn mannen voor. Desondanks lukte het de ploeg in de gehele wedstrijd niet om de schroom van zich af te spelen. Dit leidde al vrij snel tot onvrede bij een deel van de massaal toegestroomde toeschouwers. Van de 17.839 toeschouwers begon een deel te fluiten, de rest zweeg en keek toe hoe dit elftal worstelt.

De pijnlijke waarheid is dat het team gewoonweg niet beter kan. In elke linie ontbreekt de broodnodige kwaliteit. Dani Schahin is niet de beoogde kwaliteitsspits, op de vleugels wordt er wel voor dreiging gezorgd, maar mist er rendement. Het middenveld mist een echte creatieveling, naast de nuttige lopers en de verdedigende bijters. Centraal achterin is er wel kwaliteit, maar is de spoeling dun, terwijl de backs aanvallend vaak beter zijn dan verdedigend.

Één van de weinige spelers die wel transferwaarde vertegenwoordigt bij Roda JC, staat dan ook op de laatst overgebleven positie: tussen de palen. Benjamin van Leer keepte wederom een dijk van een wedstrijd en bevestigde nog maar eens dat hij het niveau van dit Roda allang ontgroeid is. Het is nog geen foutloze keeper en dat kan soms een punt kosten, denk aan Utrecht-uit, maar een veelvoud van die verloren punten heeft hij voor de geel-zwarten gewonnen. De vijftiende positie is voor een groot deel aan de doelman te danken, die inmiddels onhoudbaar lijkt te zijn. Gezien zijn nog twee jaar lopende contract, lonkt een deal, die voor Roda van onschatbare waarde kan zijn.

Dat de Kerkradenaren tegen Willem II alsnog de volle drie punten pakten, kon dan ook voor een groot deel op het conto van Van Leer worden geschreven. Twee maal redde hij oog in oog met Jari Schuurman. Vervolgens kopte Abdul Ajagun in de laatste tien seconden van de speeltijd raak en zorgde daarmee voor een ware explosie van ontlading in het Parkstad Limburg Stadion. Ontlading, opluchting, verlichting, vreugde, het zijn allemaal termen die je erop los kan laten. Het spel van Roda, dat veel te vaak door het centrum wilde voetballen, en waarbij de buitenspelers anders veel te vaak voor de actie gingen, gaf namelijk geen enkele aanleiding om aan winst te denken.

Het gemoed van de supporter zal er tijdens de wedstrijd ook al niet beter op zijn geworden, door het lezen van de tussenstanden op de andere velden. Sparta wist fortuinlijk de overwinning binnen te slepen tegen FC Twente en zelfs N.E.C. wist te winnen, onder het mom van het Ron de Groot-effect. Zonder de zege op Willem II was Roda gezakt naar de zestiende positie, met een gelijk aantal punten als Sparta en N.E.C., in de wetenschap dat het de zwaarste wedstrijd moet spelen komend weekeinde.

In dat kader is de overwinning een enorm belangrijke, want nu heeft men, om er een cliché in te gooien, alles nog in eigen hand. Veel supporters zullen zondag afreizen naar het GelreDome, waar opnieuw een hectisch seizoen tot een goed einde zal moeten worden gebracht. En de telefoons of transistorradio’s zullen meegaan, want vooral moet er toch ook geluisterd worden naar wat er gebeurt in Heerenveen en Deventer – voor zover dat niet ondersneeuwt door de titelrace.

Foto: Roda JC Live