Nabeschouwing | Eindelijk rust in de tent bij Roda na rechtstreekse handhaving

Toen Frits Schrouff in november 2015 Roda JC Kerkrade overnam voor een miljoenenbedrag waren de interviewaanvragen talrijk. De nuchtere Limburger weigerde echter in de media te verschijnen. Zondagmiddag rond half vijf stond hij daar echter, midden op het veld, in de cirkel van Roda JC-spelers, de rechtstreekse handhaving te vieren. Roda JC Live blikt terug op de bevrijdende overwinning in Nijmegen.

Eigenlijk was het meer een formaliteit. Handhaving leek al zo goed als zeker, want zelfs in Kralingen en in Tilburg zullen weinig mensen geloofd hebben in twee overwinningen voor hun ploegen. Gezien de uitslagen op Woudestein (2-2) en in het Koning Willem II Stadion (0-1) maakte de uitslag in het Goffertstadion, bij N.E.C. – Roda, ook helemaal niet uit, maar zoals verschillende mensen na afloop opmerkten: het is lekkerder om het op eigen kracht te doen. Zo geschiedde.

Aanvallende intenties
Misschien was het die ‘zo goed als veilig’-gedachte wel die de normaal zo behoudende Kalezic van zijn geloof af liet stappen, want de trainer stuurde drie spitsen het veld in. Juric, Poepon én Van Duinen stonden in de basiself, die aftrapten in De Goffert om 14:30. De rentree van Van Duinen ging ten koste van de rappe Peterson, waar Gullón de plek op het middenveld innam van Georgy Zhukov. Zo wilde Kalezic toch voor enige verdedigende stabiliteit zorgen.

In eerste instantie leidde dit tot een redelijk gelijkwaardige wedstrijd. Ook in Tilburg en Rotterdam bleef het lange tijd gelijk, dus Frits Schrouff zal in Nijmegen weinig zenuwen hebben gehad of er toch nog een doemscenario aan zat te komen voor zijn Roda JC. Wat meer zorgen baarde, was dat Ard van Peppen na ruim twintig minuten spelen dacht uit te verdedigen, door de bal recht tegen Navarone Foor op te schieten: 1-0. Veilig spelen is natuurlijk leuk, maar zes keer op rij verliezen is absoluut niet leuk. En het zou toch fijn zijn om in ieder geval met een enigszins voldaan gevoel de zomerstop in te gaan.

Van Leer, penaltykiller
Dat voldane scenario leek helemaal uit het zicht te verdwijnen toen vlak na de 1-0 Arjan Swinkels een oliedomme, volledig onnodige beuk uitdeelde in het strafschopgebied en daarmee een pingel weggaf aan de thuisploeg. Het tekent de verdedigende onrust die Swinkels de laatste weken zo kenmerkt. De gele kaart die hij kreeg, zorgt ervoor dat hij volgende week niet kan beslissen over het lot van zijn geliefde oud-club Willem II, die dan nacompetitie zullen proberen af te wenden. Toeval of niet, de gevolgen van de penalty bleven in ieder geval uit, want Benjamin van Leer stopte ‘m. Echt niet zo slecht ingeschoten, maar de gok van de keeper was goed en de duik fenomenaal.

Nauwelijks een paar minuten later gaf de bebaarde Ugur Inceman een slim balletje op de naar binnen gekomen Tom van Hyfte. Die nam de bal verschrikkelijk aan, zoals hij dat in de veertig minuten daarvoor constant deed. Wat hij daarna deed, doet ‘ie waarschijnlijk in zijn hele leven niet meer. De bal sprong van z’n voet, een meter de lucht in. Van Hyfte haalde uit en de bal zeilde van een meter of 25 over Brad Jones zo het doel in. Gelijk in Nijmegen, een fijne ruststand. In de wetenschap dat Willem II op gelijk, en Zwolle op verlies stond, kon er eigenlijk niets meer misgaan voor de Koempels.

Twee minuten na rust namen de zaken zowaar nog rooskleuriger wendingen aan. Een corner van Jordy Buijs werd verlengd door Tomi Juric, en toen stond Rydell Poepon op de juiste plaats om de bal tegen de touwen te koppen. 1-2 voor in Nijmegen; Frits Schrouff, Frans Timmermans en vele anderen schoten op de hoofdtribune uit hun stoel omhoog en het 500 man sterk meegereisde Koempel-legioen vierde luidruchtig mee. Met die voorsprong wist Roda zowaar iets te doen dat het hele seizoen vrijwel onmogelijk bleek – de wedstrijd zakelijk uitspelen. Op één gigantische kans voor de Nijmegenaren na gaf de Trots van het Zuiden niets weg, en Juric liet nog een grote kans na om de voorsprong uit te breiden.

Feest verhult problemen
En dus werd het feest. Allereerst werd het feest op het veld. Darije Kalezic sprak de spelers toe, hij en Frits Schrouff deden mee met de humba, de spelers gingen los en dat werd voortgezet in de kleedkamer. Het zwembad was het eindstation voor Kalezic, die een nat pak haalde, en ook Frans Timmermans kwam even buurten. Eigenaar van de zaak Schrouff gaf iedereen vrij voor maandag en ook in Kerkrade wachtte een waar heldenonthaal.

Desondanks kan de handhaving de problemen niet verhullen. Intern lijkt het te blijven rommelen rondom de persoon Kalezic. Zijn aanblijven lijkt onrealistisch te blijven, maar wie weet wat de wedstrijd tegen Willem II nog kan doen. De pot tegen de Tilburgers, hoe onbelangrijk voor de ranglijst ook, kan wel eens bepalend zijn voor de trainer. Een galavoorstelling, waar het thuispubliek veel te lang van verstoken is geweest, zou de basis kunnen vormen voor een tweede jaar van Darije Kalezic bij Roda JC Kerkrade. Duidelijk is in ieder geval dat de opbouw naar volgend seizoen nu kan beginnen.

Ten slotte nog, de cijfers:
Van Leer: 7,5. Kantelde de wedstrijd misschien wel door het stoppen van de strafschop.
Milec: 6,5. Degelijk, maar was Limbombe wel kwijt bij de openingstreffer door zijn aanvalsdrang.
Buijs: 7. Foutloos, en het blijft duidelijk dat hij een lekkere trap heeft.
Swinkels: 5. Tsja, die overtreding die de penalty inleidde was zó onnodig…
Van Peppen: 5. Wat hij deed bij de openingstreffer zie je bij de F’jes van Sittardia nog niet.
Gullón: 7. Voelt zich op het middenveld duidelijk beter thuis dan in de verdediging.
Inceman: 7. Benaderde na weken eindelijk weer eens het niveau dat hij kan halen.
Van Hyfte: 7,5. Na 40 minuten anoniem te zijn geweest, goeiendag, wat een pegel – daarna ook een stuk beter in de wedstrijd.
Poepon: 7. Stond bij een corner weer eens op precies de goede plaats.
Juric: 7,5. Leek zich in dit systeem goed te kunnen vinden, met veel nuttige passes – wel een grote kans gemist.
Van Duinen: 6,5. Van de drie spitsen wederom de meest anonieme.

Comments (15)

Comments are closed.